ردپای جادوگران پندل در لنکشر

منطقه پندل در انگلستان، از زمان اعدام نه جادوگر متهم در سال ۱۶۱۲، همواره مکانی تسخیرشده تلقی می‌شود. این پیشینه تاریک و هولناک، مراجعان کنجکاو را به کشف ردپای رویدادهای تاریخی آن دوران فرامی‌خواند.

با صعود به ارتفاع ۵۵۷ متری تپه پندل، عمدتاً احساس فرسودگی و رطوبت به سراغ شخص می‌آید. با این حال، مه غلیظ اغلب قله را در بر می‌گیرد و حس ناخوشایندی از تاریخ خونین آنجا برمی‌انگیزد.

استفن اولدفیلد، مورخ لنکاشایر، از شایعات راهبان شبح‌گون و مشکلات تنفسی مردم در آنجا سخن می‌گوید. همچنین راهنمایان تور می‌گویند مردم بومی اعتقاد دارند آخرین برف آب‌شده بر قله، شکلی جادوگرگونه به خود می‌گیرد.

قانون جادوگری سال ۱۶۰۴ پادشاه جیمز اول، حتی اعمال غیرمرگبار جادوگری را نیز مستوجب مجازات اعدام می‌دانست. سالمندان، فقرا و «مردم زیرک» که ادعای شفابخشی داشتند، به‌ویژه در معرض این اتهامات قرار می‌گرفتند.

وحشت جادوگری پندل در مارس ۱۶۱۲، با رویارویی شفادهنده محلی الیزون دیوایس و دستفروش جان لاو، آغاز شد. شهادت حیاتی جنیت دیوایس نه ساله، سرنوشت غم‌انگیز مادر، برادر، خواهر و مادربزرگش را رقم زد.